Zastanawiam się jak mocne może być uzależnienie od naszych pasji. W tym przypadku mam na myśli granie przy pomocy dowolnego gadżetu elektronicznego. Czy potrafilibyście porzucić tę pasję na pół roku? Kwartał? Miesiąc? Żadnej gierki na dowolnym telefonie komórkowym, PS3, X360, WII, PSP, PC, DS.

No i stało się. Sony zamierza targnąć się po raz kolejny na nasze portfele i wprowadza dodatkową płatną usługę. Koszt w naszym kraju to 195zł. Playstation plus nie można nazwać usługą analogiczną do Xbox Live z prostego powodu – dotychczasowe usługi jak granie online pozostają nadal darmowe. No to skoro można dalej pobierać dema, grać online to co może dać nam usługa płatna ? Ano jest tego troszkę, ale po kolei.

Od kilkunastu miesięcy kiełkowała w mej głowie myśl by mój komputer wreszcie przesiadł się do pociągu zmierzającego ku erze HD. Nic dziwnego. Praca na kilkuletnim złomie nikomu nie sprawia przyjemności, a co dopiero ślęczenie w necie po kilkanaście godzin na wieszającej się przeglądarce. I tak w końcu przyszedł wypatrywany zastrzyk gotowizny i mogłem wypracować sobie odpowiedni config, który gwarantowałby mi to czego oczekuje się od dobrej klasy PC, czyli szybkość, szybkość i…. szybkość.

Pamiętacie jak pisałem o niepokojąco zdementowanej plotce na temat płatnych dem ? Faktycznie plotka się nie potwierdziła, a przynajmniej nie do końca.

Stało się to, o czym spekulowano od przeszło dwóch lat. Valve wraz z premierą swojej platformy dystrybucji gier (STEAM) na Mac’a zapowiedziało, iż w najbliższych miesiącach udostępni również wersję na Linuksa (brawa, fanfary, gawiedź szaleje). Krok o tyle oczywisty, iż musieli przepisać swoje biblioteki graficzne na OpenGL, gdyż DirectX na Makach nie jest dostępny. A skoro już mieli przeportowane wszystko tak, by działało na Makach, to i Linux dostanie swojego klienta, ze względu na zbliżoną architekturę (tak, zdaję sobie sprawę z tego, że to duże uproszczenie).

Czemu jest to takie cholernie istotne? Z mojego punktu widzenia – żegnam się z Windowsem. Steam był ostatnią rzeczą, która powodowała iż system ten gościł na dysku komputera, zabierając nieprzyzwoite ilości miejsca i doprowadzając mnie (czasami) do straszliwej gorączki.

Kontynuując dział minirecenzji gier na platformy Apple dziś przedstawię opinię o jednej z miliona (jak nie więcej) gier typu „tower defense”. Tym razem będzie to Sentinel 2.

No i nadeszła pierwsza recenzja gry na platformy ze stajni Apple. Mowa tu o iphone/ipod touch oraz ipad. Apple od dawna już stara się (może nie bezpośrednio, ale wystarczy spojrzeć na reklamy ipoda touch, żeby zrozumieć) konkurować z rynkiem konsol przenośnych. Trzeba powiedzieć, że udaje im się to dosyć dobrze. Na app store można znaleźć takie gry jak Street Fighter 4, Final Fantasy 1 i 2, rayman, tony hawk (coprawda odgrzewana część 2, ale liczy się sam fakt) czy też metal gear solid. Tym razem opiszę króciutko pierwszą grę, która mnie porwała i mogę szczerze stwierdzić, że jest pożeraczem czasu.

Ilu z Was chciałoby testować gry? Iść do pracy, odpalać gry, grać w nie przez 8 kolejnych godzin. Po powrocie do domu zjeść obiad, a następnie usadowić się w wygodnym fotelu z piwem przy boku i znowu uruchomić konsolę z jakąś gierką. Pewnie wielu z Was marzy o takim trybie życia. Bez rodziny, biegających dzieciaków, żony, która marudzi nad uchem ‘wyłącz wreszcie to gówno’, obowiązków itp. Niestety coś takiego mogą sobie zafundować tylko ludzie, którzy wygrali w Lotto…

Ostatnimi czasy rozpocząłem swoją przygodę z zakupami z wysp Brytyjskich. Dlaczego ?
Przyczyna najbardziej banalna jaka może być – cena. Powiecie – ale sknera woli zapłacić 10zł mniej i nie wspierać polskiego rynku pracy. Ja odpowiem, że dlaczego mam przepłacać. Jestem zwykłym konsumentem więc patrzę gdzie mogę nabyć najtaniej dany produkt.

Ach konsolo ty moja!
Graj-Stacjo umilona!
Ty dwa lata, dwa i pół,
Umilałaś żywot mój.